Τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή δεν είναι δωρεάν!

«Πως η τέχνη του “mentoring” διαμορφώνει το “ariston” στην επιχείρηση!» 22/09 Divani Palace, Ακρόπολη
03/09/2014
Γλώσσα Σώματος, 1/10/2014, Divani Palace Hotel, 5.00 μ.μ.
23/09/2014

Τα πιο ωραία πράγματα στη Ζωή δεν είναι δωρεάν…
αντιθέτως…. είναι καλοπληρωμένα
και πολύ ακριβοπληρωμένα με παθήματα,
μαθήματα, χρόνο, κόπο, θυσίες, επιλογές!
Γι αυτό και η ζωή μας …. κοστίζει… επειδή αξίζει!

Η ζωή είναι ένα δώρο και μας προσφέρεται απλόχερα να τη ζήσουμε… βουτώντας με ρίσκο στα βαθιά νερά της ή μένοντας με προσοχή στα ρηχά μέχρι τη στιγμή που η παλίρροια θα μας αναγκάσει να μάθουμε… κολύμπι! Κανείς δεν περνά τη θάλασσα της ζωής χωρίς να βραχεί….

Λένε κάποιοι πως μπορείς να ζήσεις εκ του ασφαλούς, να αποφεύγεις τα λάθη και να φροντίζεις για το μέλλον με τρόπο ώστε να ζήσεις τα χρόνια που θα έρθουν με ηρεμία και ξεκούραση. Η ηρεμία όμως και η ξεκούραση είναι προϊόντα πνευματικής επεξεργασίας και όχι υλικής εξασφάλισης… Ζούμε την εποχή που τα σίγουρα γίνονται αβέβαια μόνο και μόνο για να ωριμάσουμε στη ζωή όσοι πιστεύουμε πως όλα είναι καλά … από μόνα τους… Τίποτα δεν γίνεται χωρίς τη δική μας συμβολή…. χωρίς τη δική μας ενασχόληση όμως. Κάποιος παλεύει με την υγεία, κάποιος με τη συντροφικότητα, κάποιος με την οικονομική επιβίωση, κάποιος με τον εαυτό του… “Τα πάντα εν σοφία εποίησε”. Όλοι ζούμε στη θάλασσα των παθών μας… των μαθημάτων μας!

Δεν ξέρω κάποιον που έφυγε από τη ζωή, να λέει πως του έλειψε μία ακόμη μέρα στο γραφείο ή περιουσιακά στοιχεία. Όλοι μιλούν για συναισθήματα αυτή τη δύσκολη στιγμή, για αξίες και για ΖΩΗ! Μία ζωή που το ακριβοπληρωμένο μάθημά της μπορεί να διδαχτεί δωρεάν από τους ανθρώπους που φεύγουν από τη ζωή, τις τελευταίες τους ώρες, τις πιο πλούσιες σε γνώση!

Ποια είναι τα πιο ακριβά μαθήματα της ζωής που δε φτάνουν όλα τα χρήματα του κόσμου για να τ΄αγοράσουν ? Ποια είναι αυτά τα μαθήματα που απαιτούν μόνο χρόνο για να τ’ αποκτήσεις; Και μάλιστα ποιοτικό χρόνο με ενεργή συμμετοχή. Ναι! Ενεργή συμμετοχή σημαίνει κάθε στιγμή , κάθε λεπτό που περνά να είσαι παρών, να βιώνεις το γρήγορο φιλί του παιδιού σου πριν το σχολείο, που περνά τόσο γρήγορα όσο και τα χρόνια που θα το φέρουν στην ενηλικίωση, να βιώνεις την αγκαλιά του συντρόφου σου, που φεύγει και αποζητάς να μείνει κι άλλο…. να βιώνεις την επιτυχία των φίλων σου και να την κρατάς σαν όμορφη ανάμνηση και να εύχεσαι να ζήσει κι άλλες…. να βιώνεις την κάθε αναπνοή και να μη τη θεωρείς δεδομένη γιατί κάποιοι αγωνιούν να την έχουν αβίαστα χωρίς μηχανήματα υποστήριξης, να βιώνεις την εργασία και να γίνεσαι δημιουργικός μέσα από αυτή και να ευγνωμονείς αυτό που σου δίνεται και που τόσο κοπιάζεις για να την έχεις και να διεκδικείς και την επόμενη μέρα με το έργο του σήμερα…. να βιώνεις τον καφέ σου και να μοιράζεσαι τις χαρές αλλά και τις λύπες ακόμη, αλλά μόνο για να δεις πως οι αντοχές σου στον πόνο ξεπερνιώνται κάθε φορά που προσφέρεις ένα τρυφερό χάδι στη καρδιά του πονεμένου…

Τα μαθήματα της ζωής είναι πληρωμένα με κόπο, χρόνο, υπομονή και αντοχή και απαιτούν από εμάς παρουσία, εγρήγορση και προσφορά.

*Το άρθρο αποτελεί απόσπασμα από το νέο βιβλίο «Γονιός δε γεννιέσαι… γίνεσαι» 2014, εκδόσεις LIFESHARE, Ξένια Γιαννάκη

*Το κείμενο γράφτηκε για το Tanagralife, όπου η Ξένια Γιαννάκη αρθρογραφεί και μπορείτε να βρείτε και να διαβάσετε κι άλλα άρθρα της.