Εσωτερική κρίση

Αγάπησε τη ζωή σου!
18/01/2012
Αγάπη κι έρωτας, πάντα μαζί!
10/02/2012

Βλέπω γύρω μου ανθρώπους να αισθάνονται φόβο, φτώχεια, μοναξιά, κακή υγεία και ένα αίσθημα παραίτησης από τον αγώνα της ζωής. Ανθρώπους γερασμένους από την αγωνία και την ανασφάλεια. Νέους κυριολεκτικά γερασμένους. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι μεταφέρουν αυτά τα συναισθήματα σε όσους συναντούν και ουσιαστικά επικοινωνούν με αυτά στην καθημερινότητά τους με αποτέλεσμα όλοι ως κοινωνία, με κάποιες εξαιρέσεις, να πιστεύουμε πως γερνάμε, πως αρρωσταίνουμε και πως όλα είναι μάταια. Αυτός είναι ο προορισμός μας στη ζωή; Με αυτή την κοινωνική συμφωνία θα μεγαλώσουμε παιδιά; Ζούμε στη φυλακή των συναισθημάτων μας. Κλειδώνουμε την ευτυχία για να ζήσουμε με την κρίση, την ανασφάλεια. Ας κριθούμε για τη στάση μας όλοι λοιπόν. Όταν όμως φύγουμε από αυτή τη ζωή και Κάποιος μας ρωτήσει τι προσφέραμε ως συνάνθρωποι σε αυτή τη ζωή, ας θυμηθούμε να Του πούμε πόσο φορολογήθηκε το συναίσθημά μας, η αγάπη για τον εαυτό μας και τους άλλους, η προσπάθεια για το καλύτερο, η ελπίδα και η πίστη…